De evolutie van NIS naar NIS2 bracht aanzienlijke wijzigingen met zich mee om moderne cyberuitdagingen aan te pakken. De drie belangrijkste verschillen zijn:
Uitbreiding van de Reikwijdte: NIS2.0 heeft zijn toepassingsgebied verbreed om een verscheidenheid aan nieuwe economische sectoren te omvatten. Dit zorgt ervoor dat een groter aantal organisaties, essentieel voor hedendaagse digitale ecosystemen, nu onder zijn bereik valt.
Verbeterde Consistentie: NIS2 corrigeert implementatie-ambiguïteiten die aanwezig waren in NIS. Het biedt expliciete richtlijnen over beveiligingsprotocollen, incidentrapportage en handhavingsmaatregelen, wat uniforme implementatie in organisaties en EU-lidstaten bevordert.
Samenwerkend Crisisbeheer: Een van de opvallende kenmerken van NIS2 is de robuuste nadruk op strategische planning en samenwerking. Het faciliteert gecoördineerd crisisbeheer en benadrukt verhoogde samenwerking tussen lidstaten tijdens grootschalige cybersecurity-incidenten.
Verder, hoewel NIS2 de fundamentele principes van de NIS1-richtlijn handhaaft, omvat het deze verbeteringen als reactie op geïdentificeerde gaten zoals gevarieerde cyberveerkrachtniveaus onder EU-entiteiten en een gefragmenteerd begrip van cyberdreigingen.